Pocztówka od wuja Matta z podróży 1.

 

Już kilka lat nie publikowałem „Pocztówek od wuja Matta z podróży”, stąd numer 1 (znów).

Mieszkam w Wuppertal od jesieni 2019. roku, a w pełni legalnie mieszkam z Bożenką od 1. lutego 2021. roku. Mogę zatem uznać, że podróż przestała być podróżą. Ja tu mieszkam.

Przed tym, jak uległem namowom znajomego oszusta i złodzieja Leszka G., którego poznałem jesienią 2013. roku w Londynie, nie brałem pod uwagę Niemiec jako miejsca do życia. Ba, nawet po ucieczce Leszka do Polski, wciąż nie brałem tego kraju pod uwagę. To zaczęło się zmieniać jak poznałem Bożenkę.

Dzisiaj świadomie mieszkam w Niemczech. To mój wybór, który ma zarówno aspekt uczuciowy, jak i pragmatyczny. Kocham Bożenkę, a Ona właśnie tu właśnie mieszka i chce tu mieszkać. Zatem ja też.

A pragmatyzm?

Od 1. marca 2021. roku, w zasadzie nieprzerwanie pracuję. Mam ubezpieczenie. I to daje jakąś stabilizację i pewne poczucie bezpieczeństwa. I to poczucie mi się podoba. Jestem po czterdziestce i stabilizacja życiowa jest dla mnie ważna. Przecież nie mogę, jak pewien szyldziarzyk lubiący dzieci (jak słyszałem), ekscytować się rozdawnictwem narodowych komunistów. Wykresiki i powerpointy Pinokia nie zapłacą moich moich rachunków.

Po kilku latach w Wuppertal muszę przyznać, że Niemcy mi się podobają. Tu jest ładnie.

Postaram się kontynuować cykl „Pocztówek od wuja Matta z podróży”.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pocztówka od Wuja Matta z podróży 78: Allahu Akbar!

Dwa tygodnie temu, w piatek, 23. sierpnia, fanatyk religijny zaatakował nożem podczas Festiwalu Różnorodności, odbywającego się z okazji 650-lecia miasta Solingen. Zabił 3 osoby, kilka innych ranił. Solingen jest niedaleko miejsca zamieszkania Wuja Matta. Jednak powstrzymałem się od komentarzy "na gorąco". Po pierwsze Wuj Matt już od kilku lat mieszka w Północnej Nadrenii-Westfalii i nie chciał ulegać początkowej wściekłości, jaka go zalała po pierwszych informacjach o ataku dokonanym przez islamskiego fanatyka religijnego, czyli KOZOJEBCĘ - tak nazywam od wydarzeń w Solingen islamskich fanatyków religijnych, szczególnie tych, mających oparcie finansowe w tym samym źródle co... prawaccy fanatycy religijno-polityczni z Europy - AfD, Marysia le Penis, Georgia z Melonami, końpederosja na czele z Grigorijem Braunem i Sławkiem "pijaczynką" Memcwelem, PiSdobolszewia na czele z Jarozbawem Rajmundowiczem towarzyszem Kaczyńskim, dalej i na zawsze zwani ŚWINIOJEBCAMI. Bo tak ...
Czytaj więcej

Pocztówka od wuja Matta z podróży 56: Lupa wciąż w dupie, Ewa z czyrakami...

Obraz
 Kampania wyborcza w moim rodzinnym Kwidzynie wciąż trwa. Z pewnego portalu z biało-niebieskim logotypem wiem, że Pinky i Mózg, czyli znany parkingowy z zacięciem baristycznym, sterowany przez znanego współpracownika służby bezpieczeństwa sprzed 1989. roku z zacięciem do zabawy w chowanego, nie mają pomysłów na urząd Burmistrza. Skąd taki wniosek? Z trollingu. Od początku kampanii wyborczej trolle były aktywne, ale od 7. kwietnia są wręcz nadaktywne. Atakują, plują jadem, ale merytorycznie wypadają tak samo, jak sam Pinky – mniej więcej jest to poziom pewnego znanego pijaczka z „dochtóratem z ekonomii” z Torunia. Czyli coś między sikaniem do doniczek a opowiadaniem bzdurek o nierozerwalnych małżeństwach. Słabiutko to wygląda, ale jest niebezpieczne. W minionym tygodniu atakowała mnie jakaś pani przedziałek z czyrakami, jakiś osobnik z lupą w dupie, a pewna osobniczka opisująca samą siebie jako prawniczka, straszy pozwami w trybie wyborczym, twierdząc przy okazji, że zna mój adre...
Czytaj więcej

Pocztówka od wuja Matta z podróży 77: Wuj Matt turysta

Obraz
Już tydzień zabieram się za napisanie relacji z urodzinowego wyjazdu do Andernach i nad Laacher See. W poprzedni Piątek, 26. lipca, wyjechaliśmy z Bożenką z miasta. Naszym celem było miasto Andernach, gdzie zarezerwowałem hotel „Boutique-Hotel Stilvoll” przy Markt 12, w samym sercu starego miasta. Już przemieszczając się na południe, w górę Renu, zauważyliśmy zmianę krajobrazu na bardziej górski, a widoki za szybami samochodu były coraz ciekawsze. Po około dwóch godzinach dotarliśmy do celu. Nasz niewielki hotelik okazał się uroczą kamieniczką w rogu rynku. Kiedy się zameldowaliśmy, udaliśmy się na poszukiwania polecanej przez hotel restauracji „Weinhaus Merowingerhof”. Sądząc po zabudowie, dzisiejsza restauracja znajduje się w dawnej gospodzie. Nie oszałamia ani architekturą, ani wystrojem. Zresztą jako osoby palące papierosy, zajęliśmy stolik w oficynie. Ja zamówiłem jagnięcinę w tomacie z pieczonymi młodymi kartofelkami oraz kawę i lody truflowe z likierem jajecznym i bitą...
Czytaj więcej