Pocztówka od Wuja Matta z Podróży. Część 2

Witam,

Minął kolejny tydzień. Tydzień pracy, kręcenia się po Wuppertalu, poznawania różnych ludzi, rozmów, żartów i obserwacji... I chyba owe obserwacje są najważniejsze.

Po pierwsze Niemcy to dziwny kraj. Pełną gębą multi - kulti, a jednak niekoniecznie do końca. Bo niby cywilizowane państwo, ale upierają się, że jedynym sposobem porozumiewania się jaki wymyśliła ludzkość jest język niemiecki. A to nie do końca prawda. Chociażby dlatego, że przecież więcej ludzi na świecie używa chińskiego, hiszpańskiego, rosyjskiego czy angielskiego. 

Po drugie z jednej strony są niesamowicie poukładani - każą sortować śmieci, przestrzegać reguł, dbać o wiele rzeczy, a z drugiej gdzie nie pójdziesz, panuje jakiś chaos. I tego nie rozumiem...

Po trzecie pogoda. Od zawsze słyszałem od mieszkającego niedaleko od Wuppertal kuzyna, że tu niby jest cieplej niż w Polsce. A nie jest. W dodatku w Anglii, Szkocji czy Irlandii padało kilka razy dziennie po kilka - kilkanaście minut. A tu jak pada to... raz dziennie, od Niedzieli do wtorku na przykład... 

Obserwuję również rodaków. Znaczy nas, Polaków. I dostrzegam ludzi zaangażowanych, pracowitych, ale niemało jest także szczuropolaków. A polski kościół w Wuppertal - Barmen jest... toruński. Bo jednak ksiądz musiał, nie wiem dlaczego, opowiadać coś o zmianie kolorów zła z czerwieni na tęczę... A tego to ja nie lubię...

Pozdrawiam

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pocztówka od Wuja Matta z podróży 78: Allahu Akbar!

Dwa tygodnie temu, w piatek, 23. sierpnia, fanatyk religijny zaatakował nożem podczas Festiwalu Różnorodności, odbywającego się z okazji 650-lecia miasta Solingen. Zabił 3 osoby, kilka innych ranił. Solingen jest niedaleko miejsca zamieszkania Wuja Matta. Jednak powstrzymałem się od komentarzy "na gorąco". Po pierwsze Wuj Matt już od kilku lat mieszka w Północnej Nadrenii-Westfalii i nie chciał ulegać początkowej wściekłości, jaka go zalała po pierwszych informacjach o ataku dokonanym przez islamskiego fanatyka religijnego, czyli KOZOJEBCĘ - tak nazywam od wydarzeń w Solingen islamskich fanatyków religijnych, szczególnie tych, mających oparcie finansowe w tym samym źródle co... prawaccy fanatycy religijno-polityczni z Europy - AfD, Marysia le Penis, Georgia z Melonami, końpederosja na czele z Grigorijem Braunem i Sławkiem "pijaczynką" Memcwelem, PiSdobolszewia na czele z Jarozbawem Rajmundowiczem towarzyszem Kaczyńskim, dalej i na zawsze zwani ŚWINIOJEBCAMI. Bo tak ...
Czytaj więcej

Pocztówka od wuja Matta z podróży 56: Lupa wciąż w dupie, Ewa z czyrakami...

Obraz
 Kampania wyborcza w moim rodzinnym Kwidzynie wciąż trwa. Z pewnego portalu z biało-niebieskim logotypem wiem, że Pinky i Mózg, czyli znany parkingowy z zacięciem baristycznym, sterowany przez znanego współpracownika służby bezpieczeństwa sprzed 1989. roku z zacięciem do zabawy w chowanego, nie mają pomysłów na urząd Burmistrza. Skąd taki wniosek? Z trollingu. Od początku kampanii wyborczej trolle były aktywne, ale od 7. kwietnia są wręcz nadaktywne. Atakują, plują jadem, ale merytorycznie wypadają tak samo, jak sam Pinky – mniej więcej jest to poziom pewnego znanego pijaczka z „dochtóratem z ekonomii” z Torunia. Czyli coś między sikaniem do doniczek a opowiadaniem bzdurek o nierozerwalnych małżeństwach. Słabiutko to wygląda, ale jest niebezpieczne. W minionym tygodniu atakowała mnie jakaś pani przedziałek z czyrakami, jakiś osobnik z lupą w dupie, a pewna osobniczka opisująca samą siebie jako prawniczka, straszy pozwami w trybie wyborczym, twierdząc przy okazji, że zna mój adre...
Czytaj więcej

Pocztówka od wuja Matta z podróży 77: Wuj Matt turysta

Obraz
Już tydzień zabieram się za napisanie relacji z urodzinowego wyjazdu do Andernach i nad Laacher See. W poprzedni Piątek, 26. lipca, wyjechaliśmy z Bożenką z miasta. Naszym celem było miasto Andernach, gdzie zarezerwowałem hotel „Boutique-Hotel Stilvoll” przy Markt 12, w samym sercu starego miasta. Już przemieszczając się na południe, w górę Renu, zauważyliśmy zmianę krajobrazu na bardziej górski, a widoki za szybami samochodu były coraz ciekawsze. Po około dwóch godzinach dotarliśmy do celu. Nasz niewielki hotelik okazał się uroczą kamieniczką w rogu rynku. Kiedy się zameldowaliśmy, udaliśmy się na poszukiwania polecanej przez hotel restauracji „Weinhaus Merowingerhof”. Sądząc po zabudowie, dzisiejsza restauracja znajduje się w dawnej gospodzie. Nie oszałamia ani architekturą, ani wystrojem. Zresztą jako osoby palące papierosy, zajęliśmy stolik w oficynie. Ja zamówiłem jagnięcinę w tomacie z pieczonymi młodymi kartofelkami oraz kawę i lody truflowe z likierem jajecznym i bitą...
Czytaj więcej